przegląd wydarzeń

10

20 – 29 października 2009 * Kurier Galicyjski

noWe pubLikacje o LWoWie

JuriJ SMirnow

tekst i zdjęcia

Już tradycyjnie wydawnictwa,

biorące udział w corocznym Forum

Wydawców, starają się przedstawić

nowe książki o tematyce lwowskiej.

Większość z nich cały rok przygo-

towuje nowości dla prezentacji ich

właśnie na Forum. Książki o tema-

tyce historycznej i krajoznawczej,

monografie przedstawiające histo-

rię sztuki i kultury lwowskiej, wspo-

mnienia o znanych lwowianach, o

lwowskich zwyczajach i obyczajach.

Wśród wydawnictw już kolejny rok

dzierżą palmę pierwszeństwa: „Cen-

trum Europy”, „Litopys”, „Apriori”, „Pira-

Ilko łemko

mida”. Warto też zaznaczyć, że książki

tych wydawnictw są od lat szeroko zna-

ne, popularne i poszukiwane tak na

Ukrainie, jak i w Polsce. Nic dziw-

nego, że wspomniane wydawnictwa

wydają książki tak po ukraińsku, jak

i w języku polskim.

Dwie najnowsze pozycje „Cen-

trum Europy” to monografia O.

Igor Melnyk (od prawej)

Nogi „Iwan Lewiński” w redakcji dr.

Jurija Biriulowa i nowa książka Igo-

nie pod pomnikiem Jana III Sobie-

ra Melnyka „Lwowski Nowy Świat”.

Galicyjskiego” spotkał się z I. Łem-

skiego jeszcze siedziała stara pani

Pierwsza z nich – to twórczy portret

kiem, który dla naszych czytelników

Michalińcia i zadziwiała Sowietów,

wybitnego lwowskiego architekta i

opowiadał o sobie i o swoich utwo-

śpiewając stare batiarskie piosenki.

budowniczego przełomu XIX i XX

rach:

W 1939 roku Sowieci byli dziwnie i

wieków. W monografii również opi-

- Obydwie moje nowe książki

źle ubrani, często nieumyci, zaro-

sano tło, którym rozwijał się talent

robiłem razem z moimi kolegami, to

śnięci żołnierze azjatyckiego pocho-

I. Lewińskiego – kultura, sztuka,

nasza wspólna praca. Otóż, trzech

dzenia. Nic dziwnego, że lwowscy

architektura ówczesnego Lwowa,

starych wariatów cztery lata chodzi-

mieszczanie, inteligencja odbierały

działalność Wydziału Architektury

ło po wszystkich wielkich i małych

wejście sowietów jak nową mongol-

Politechniki Lwowskiej. Kolejna po-

ulicach. Zaglądali w każde podwór-

ską ordę jakiegoś chana Telibugi.

zycja – to „Lwowski Nowy Świat”.

ko, oglądali każdą kamienicę, zafik-

Żołnierze szmyrgali po podwórkach

Jest to druga z sześciu książek o

sowali najciekawsze adresy, stan

wołając: „Wódki, wódki!”. Kiedy w

lwowskich ulicach, placach, kamie-

zachowania zabytków. Rozmawiali

1941 przyszli Niemcy, to ich żołnie-

nicach, etc., etc., a najważniejsze

z ludźmi, zwłaszcza z tymi, kto od

rze pytali: „Wasser! Wasser!” – bo

o ludziach, którzy tam mieszkali i

lat mieszka w tym samym domu,

chcieli się umyć i ogolić. Sowieccy

działali. Pod tym względem Nowy

zna ciekawe historie o jego miesz-

dygnitarze, którzy osiedlili się w ho-

Świat jest jedną z najważniejszych

kańcach.

telu „George”, wychodzili na śniada-

dzielnic Lwowa – dzielnicą Poli-

Lwów codzienny – to historia

nie w piżamach – myśleli, że to jest

techniki, świętego Jura i słynnej

Lwowa na „chłopski rozum”, czyli hi-

właśnie taka współczesna europej-

Kastelówki, gdzie mieszkało tylu

storia o tym, co ludzie jedli, w co się

Redaktor Jurij nikołyszym

ska moda. W klozecie hotelowym

wybitnych profesorów, literatów,

ubierali, jaka była moda w tamtych

obsługa była zmuszona wywiesić

wieki”. Nowa jego pozycja to „Śre-

pisze również powieści satyrycz-

artystów…Czekamy na kolejne mo-

latach. I to w historycznym odcin-

tabliczkę w języku rosyjskim: „Na

dniowieczny Lwów. Fortyfikacje”.

ne, bajki dla dzieci i dorosłych,

nografie. Według naszych informa-

ku czasu od 1939 roku do naszych

niego nie staje się nogami, lecz

Książka wydana w wydawnictwie

wiersze, zbiera historie niezwykłe,

cji będzie to „Dookoła Wysokiego

dni. Lata 60-80 XX wieku to nasze

trzeba usiąść!” Wszystko to było

„Apriori” (naczelny redaktor Jurij

często kryminalne. Przekłady jego

Zamku”. Wydawnictwo „Centrum

osobiste wspomnienia, zaś to, co

przejawem niskiej kultury obyczajo-

Nikołyszyn) na wysokim poziomie

utworów publikowano w Anglii,

Europy” już od kilka lat aktywnie

dotyczy dawniejszego okresu czasu

wej. Minęło to dość szybko. Znacz-

poligraficznym. Jest bardzo boga-

USA, Kanadzie, Argentynie, Fran-

działa na rynku polskim. Wydane

– to wszystko z wypowiedzi naocz-

nie gorsze jest to, że socjalistyczni

to ilustrowana i zawiera ciekawy

cji, Niemczech, Chorwacji, Cze-

we Lwowie książki można nabyć w

nych świadków tamtych wydarzeń,

„architekci dusz” nabudowali „takie-

tekst, który I. Kaczor napisał razem

chach, Polsce, Bułgarii, Białorusi,

księgarniach Warszawy, Krakowa,

czasopism z tamtego okresu oraz

go” w świadomości ludzi, że jeszcze

ze swoją żoną Lubą Kaczor. To,

Rosji. Na Forum przedstawiono

Wrocławia, Rzeszowa, Przemyśla.

innych materiałów archiwalnych.

nie jedno pokolenie będzie demon-

oczywiście, nie wyczerpuje całej

właśnie polskie tłumaczenie „Knaj-

Bardzo podobna tematycznie

Są też legendy, folklor ludowy,

tować tamte rdzawe i nieudane kon-

panoramy nowych wydań, nowych

py Lwowa”.

do „Lwowskiego Nowego Świata”

podania. Każdy lwowianin od 20 do

strukcje”.

książek o Lwowie. Fenomen na-

Swoje widzenie, a raczej rekon-

nowa książka Ilka Łemka „1243

100 lat może znaleźć swoją epokę,

Na Forum przedstawiono też

szego miasta jest na tyle niezwykły,

strukcję obronnych baszt i murów

ulic Lwowa”, która zobaczyła świat

swoich bohaterów, swoje legendy,

nowe wydania książek Jurija Win-

unikatowy, że czeka czytelników

średniowiecznego Lwowa przed-

w wydawnictwie „Apriori”. Nową

kawały. Na przykład, jedna pani

nyczuka, autora cenionych pozy-

jeszcze wielu nowych publikacji,

stawił Igor Kaczor. Autor jest szero-

książkę na 526 stronach I. Łemko

opowiadała nam, że na pomniku

cji „Legendy Lwowa” (wznowiona

rozmyśleń, opisów, historii, legend,

ko znanym we Lwowie badaczem i

napisał wspólnie z Wł. Michalikiem i

Bartosza Głowackiego ten bohater

już osiem razy), „Knajpy Lwowa”

wierszy poświęconych Lwowowi

rekonstruktorem średniowiecznego

G. Beglarowem. Na Forum I. Łemko

stał z kosą, lecz jednego dnia kosa

(wznowiona sześć razy), „Tajem-

i jego mieszkańcom.

budownictwa naszego miasta, au-

i Wł. Michalik przedstawili jeszcze

zginęła. Gdzie kosa – pytają ludzie?

nice lwowskiej kawy”, ”Tajemnice

torem plastycznej panoramy Lwo-

jedną nowość – „Lwów codzienny.

Zabrali do kołchozu brzmiała odpo-

lwowskiej gorzałki”. I. Winnyczuk

wa i kilku książek, np. „Lwów przez

1939-2009”. Korespondent „Kuriera

wiedź. W pierwszych latach po woj-

kG