karpacki tramwaj

16

20 – 29 października 2009 * Kurier Galicyjski

sTara WĄskoTor Wka

GospodarsTWa LeśneGo Wozi TurysT W

tramwajem”. Od razu ogłosili o tym w

Internecie, wydali foldery.

„Nikt nie spodziewał się, że będzie

tak wielkie zainteresowanie „Karpac-

kim tramwajem – mówi Lubomyr Jac-

kiw. - Ludzie poszukują nowej atrakcji,

potrzebują adrenaliny. Przez cały rok

ciągle przyjeżdżają grupy z pobliskich

uzdrowisk Morszyna i Truskawca. To

są ludzie z całej Ukrainy”.

Telefon komórkowy kolejny raz

KOnstanty CZaWaga

przerywa naszą rozmowę. Lubomyr

tekst i zdjęcia

Jackiw przeprasza interesantów, że

w tym tygodniu już nie ma biletów na

„Ów stary tramwaj prowa-

„Karpacki tramwaj” i na następną so-

dzi dotąd, gdzie już żadnej dro-

botę – niedzielę też.

gi niema...” – ten nowoczesny

„Dziesięcioro turystów celowo przy-

lwowski szlagier został napisa-

jechało aż z Donbasu, już są we Lwo-

ny przez autorów po ich podró-

wie – martwił się pan Jackiw. – Jeszcze

ży wąskotorówką w Karpatach.

ma być jedno małżeństwo z Moskwy.

Jeszcze nie tak dawno, pod ko-

Będą próbowali umówić się na dodat-

niec XX wieku, wielu turystów

kowy kurs „Karpackiego tramwaju”.

oraz zbieraczy grzybów i jagód

Problem jest taki, że wąskotorówka,

mogło w ten sposób dojechać

przede wszystkim, jeszcze nadal służy

prawie pod jeden z najwyż-

dla dostawy drewna z gór do Wygody”.

szych szczytów w gorganach

Nasz pociąg retro leci przez wio-

– sywulę. Kiedyś na Ukrainie

ski, pola i lasy, wzdłuż kamienistej

było ponad tysiąc km torów

górskiej rzeczki Mizunki. Na ukrytym

wąskich (szerokości 750 mm).

w lesie przystanku wychodzimy do

Wąskotorówki ponad sto lat

wodospadu. Na drugim przystanku

sprawnie służyły – przeważnie

idziemy do źródła z wodą mineralną.

dla transportowania drewna

Słuchamy opowieści historycznych

i torfu oraz dla przewozu robot-

i ludowych legend o Bojkach.

ników i mieszkańców z oddalo-

Za oknem można zauważyć wiel-

nych miejscowości, zwłaszcza

ki, jednak zaniedbany dom wypoczyn-

na Bojkowszczyźnie, Zakarpa-

kowy wzniesiony w stylu „karpackim”.

ciu, na Bukowinie i na Polesiu.

Za czasów sowieckich do tego ośrod-

Obecnie pozostało nie więcej

ka w miejscowości Mizuń przyjeżdżali

niż sto kilometrów takich to-

na rehabilitację nawet kosmonauci.

rów. Jedna wąskotorówka jest

Potrzebne są inwestycje, ażeby od-

czynna na Ukrainie Wschod-

nowić to uzdrowisko – zwraca się do

niej, druga na Wołyniu i dwie

gości z Polski Lubomyr Jackiw.

w Karpatach.

Zagłębiliśmy się w góry na 15 km.

Z miasteczka Dolina położonym w

Można jechać jeszcze dwa razy tyle

obwodzie iwano-frankowskim wsiada-

megafon pan Lubomyr Jackiw, który

my w marszrutkę i jedziemy szosą, któ-

oprowadza gości z zagranicy i turystów

ra prowadzi przez przełęcz Wyszkow-

kilometrów i nawet dalej. Są też trasy

Broszniów przez Rożniatów i Pere-

„W III klasie przewozimy ludzi tak-

z Ukrainy i Rosji. – Reszta pasażerów

ską na Zakarpaciu. Wysiadamy w osa-

na zamówienie, z wycieczką pieszą

gińsk do Osmołody w Gorganach, aż

że w okresie zimowym – wyjaśnił „Ku-

według biletów proszę zajmować swo-

dzie Wygoda. Tam znajduje się stacja

w góry czy z ogniskiem i obiadem na

pod wspomnianą Sywulę. Jeszcze

rierowi” Lubomyr Jackiw. – Jeszcze

je miejsca w wagonach I i II klasy”.

pociągów wąskotorowych. Żadnego

powietrzu. Bardzo ciekawe są także

trochę i Bojkowie rozebraliby także

mamy letni wagon bez dachu”.

„Bywałem w różnych zakątkach

dworca, czy choćby wiaty od deszczu

wyjazdy w zimie. Wtedy organizato-

i ten odcinek wąskotorówki w oko-

Pan Jackiw jest człowiekiem miej-

świata, ale takiej atrakcji jeszcze nie

w tym punkcie odprawy podróżnych

rzy muszą oczyszczać tory z dwume-

licach Wygody. Jednak pojawili się

scowym, zakochanym w swojej małej

widziałem – śmieje się Andrzej Ku-

nie ma, jak i tablicy z rozkładem jazdy.

trowego śniegu.

tutaj w górach młodzi „Nowi Ukraińcy”

ojczyźnie - kraju tutejszych górali -Boj-

liński, młody turysta z Polski. – Cie-

Obok nas na postumencie widać stary

„Karpacki tramwaj” zaczyna także

ze wchodu państwa, którzy handlują

ków. Opowiada, że kiedyś pracował w

kawie, jak będziemy podróżować na

parowóz. Co chwila mijają nas ze skrzy-

zmieniać życie tutejszych Bojków –

drewnem. Uruchomili produkcję płyt ,

administracji powiatu. Z bólem patrzył,

tych gratach?”

pem stare składy kolejowe z drewnem,

stwierdza Lubomyr Jackiw. – Zaczyna

Szybko dostrzegli te „egzotyczne” po-

jak po upadku Związku Sowieckiego

Delegacja gości z Polski wspie-

kamieniem budowlanym, beczkami z

się rozwijać agroturystyka”.

ciągi z wagonami towarowymi i pasa-

przyszedł „dziki kapitalizm”. Zakłady

ra się po schodkach do pierwszego

paliwem. Tymczasem wesoły tłum przy-

Na jednym z przystanków zo-

żerskimi. Wiedzieli, co z tym czynić.

pracy padały jedne po drugich, a to

wagonu, gdzie znajduje się kabina

byłych turystów w oczekiwaniu na „kar-

baczyliśmy sprzedaż upominków.

Dookoła łagodne krajobrazy, górskie

wszystko, co pozostało bez opieki

maszynisty a drugi przedział został

packi tramwaj” fotografuje wokół co się

A turyści skończyli swoją wędrówkę

potoki, ścieżki turystyczne, ładne miej-

czy ochrony lud miejscowy rozbierał,

przerobiony na salon, który przypomi-

tylko da. O 10.30 usłyszeliśmy kolejowy

w prywatnej gospodzie bojkowskiej,

sca dla wypoczynku. Biznesmeni nie

niszczył, rujnował. W sąsiedniej dolinie

na zwyczajny busik ze starymi krze-

gwizdek i po szynach powoli podpełzł

gdzie czekał na nich oryginalny po-

bez sukcesu wyłożyli, jaki-taki kapitał

rzeki Łomnica w barbarzyński sposób

słami. Dwa następne wagony zawsze

stwór który ktoś nazwał „tramwajem”.

częstunek.

na remonty mostów, rekonstrukcję kil-

została zrujnowana piękna wąsko-

służyły do przewozu pasażerów. W II

„Uwaga! VIP-persony zapraszamy

kG

ku wagonów i nazwali to „Karpackim

torówka, która prowadziła od osady

klasie nie ma szyb na oknach.

do kabrioletu – poważnie mówi przez