17

Kurier Galicyjski * 17 – 30 sierpnia 2010

na prowadzenie na taki dystans, by

z „Penguina” rzucili się na pijanego

od ludzkiej głupoty. Zacnemu profe-

skałach szczątki rozbitych statków

Mózg delfina

sternik mógł go widzieć i rozpoczynał

bydlaka, bijąc go i kopiąc z zamiarem

sorowi nic się nie stało, poza lekką

świadczą o tym, że niebezpieczeń-

przypomina mózg człowieka

Na morzach niezwykłe miejsce

pilotowanie statku przez cieśninę. Po

zatłuczenia na śmierć. Od śmierci

biegunką, która mogła być objawem

stwo na jakie narażają się marynarze,

wśród zwierząt autentycznie inteli-

przejściu cieśniny, Jack „odmeldo-

uratował drania kapitan, wysilając na

nie tyle choroby, co obrzydzenia do

jest jak najbardziej realne. Mimo to

gentnych, zajmują delfiny. Od dawna

wywał” się, opływając statek dooko-

to cały swój autorytet.

materiału, który dzielnie połknął „dla

kapitanowie zawsze ryzykowali przej-

już wiedziano, że mózg delfina bardzo

ła i przepadał gdzieś w odmętach

Po tym incydencie Jack nie po-

nauki”. Incydent pomógł jednak me-

ście Przesmyku, bo to wielokrotnie

przypomina mózg człowieka, a nawet

dycynie, bo zaczęto się zastanawiać

morskich. Gdy pojawiał się następny

jawiał się. Myślano już, że zginął,

skracało czas podróży.

przewyższa go ilością pofałdowań

nad pojęciem odporności organizmu

statek, zaraz skądś pojawiał się też

ale po paru tygodniach znowu stawił

kory mózgowej. Podobnie też, jak u

ludzkiego.

delfin i procedura pilotażu zaczynała

się na służbę i przeprowadzał statki.

Delfin

ludzi, jest on szczególnie rozbudowa-

A co z delfinami? – Bada się je co-

się od początku. Delfin nie robił tego

Tyle, że już nigdy nie podpłynął do

przeprowadzający statki

ny w okolicach odpowiedzialnych za

raz dokładniej. Najwięcej zasług dla

dla nagrody. Właściwie nigdy jej nie

„Penguina”. Marynarze rzucali pracę

przez niebezpieczną cieśninę

świadomość własnej osoby i powsta-

poznania delfinów położył Jim Mul-

otrzymywał. Zachowywał się jak ktoś,

na „Penguinie” twierdząc, że sta-

Zaczęło się w roku 1871, kiedy to

wanie złożonych emocji. Wiedziano

len – badacz i treser delfinów z Del-

kto pełni służbę. Niech mi nikt nie

tek jest przeklęty. We wrześniu roku

szkuner „Brindle”, płynący z Bostonu

też, że wśród delfinów tworzą się bar-

Delfiny posługują się językiem, na który

dzo rozbudowane więzi społeczne,

rodzinne i uczuciowe.

składają się dźwięki podobne do gwiz-

W starożytnej Grecji zabicie delfi-

dów. Jest to język bardziej wyrafinowany,

na, tak jak zabicie człowieka, karane

niż język ludzki. Każdy delfin ma swoje

było śmiercią. Delfiny mają jakiś na-

turalny pociąg do ludzi. Często starają

imię, którym się przedstawia. Zbudowa-

się bawić z kąpiącymi się w morzu, ale

no specjalny telefon, przez który delfiny

nie zawsze relacje pomiędzy ludźmi

i delfinami sprowadzają się tylko do

rozmawiały ze sobą. Nawet na ogromne

zabawy. Wiele osób, tonących w mo-

odległości. Mówiły przez telefon jak lu-

rzu, zostało uratowanych przez delfiny.

dzie. Gdy mówił jeden, to słuchał drugi

One bardzo dobrze wiedzą, że ludzie,

podobnie zresztą jak i one, muszą od-

i odwrotnie. Badanie wykazały, że delfi-

dychać powietrzem, a więc starają się

ny mają bardzo rozbudowane życie psy-

wypchnąć tonącego ponad powierzch-

nię wody. Zdarza się też, że delfiny od-

chiczne, a ich emocje są chyba silniejsze

ganiają od kąpiących się ludzi nawet

niż emocje ludzi. Potrafią przewidywać

duże grupy rekinów, szykujących się

skutki swojego postępowania na wiele lat

do ataku. Jeśli takie zachowanie uznać

za przejaw solidarności z człowiekiem,

naprzód. Łatwo przyswoiły sobie język

świadczący o istnieniu wyższych

znaków do porozumiewania się z ludźmi.

uczuć, natychmiast można się spo-

tkać z zarzutem, że mamy po prostu

1904 rada miasta Wellington wydała

finarium na Florydzie. Po kilkunastu

do czynienia z naturalnym instynktem

rozporządzenie, biorące pod ochronę

latach badań stwierdzono, że delfiny

udzielenia pomocy. Delfiny żyją w sta-

dzielnego delfina i prawo to było prze-

posługują się językiem, na który skła-

dach i stadny instynkt zachowawczy

strzegane przez wszystkich, jak mało

dają się dźwięki podobne do gwizdów.

mógł powstać jako zabezpieczenie

które.

Jest to język bardziej wyrafinowany,

członków stada. Ratowanie ludzi było-

Marynarze przestali się zaciągać

niż język ludzki. Każdy delfin ma swo-

by więc działaniem instynktownym, wy-

na „Penguina”. Statek jeszcze pływał,

je imię, którym się przedstawia. Zbu-

robionym wśród delfinów dla ratowania

ale zdany w Przejściu Francuskim na

dowano specjalny telefon, przez który

swoich pobratymców, z którego ludzie

ośmiornica Paul przepowiadała zwycięstwo drużyny nie-

samego siebie, któregoś dnia rozbił

delfiny rozmawiały ze sobą. Nawet

korzystają jedynie przypadkowo.

mieckiej. (fot. aFP/east News)

się na skałach, topiąc wszystkich pa-

na ogromne odległości. Mówiły przez

Mam dla Państwa inny przykład,

sażerów i załogę.

telefon jak ludzie. Gdy mówił jeden,

do Sydney z powodu okropnej pogo-

wmawia, że robił to instynktownie.

któremu już nie można postawić ta-

Jack został prawdopodobnie za-

to słuchał drugi i odwrotnie. Badanie

dy bezskutecznie usiłował odnaleźć

Jakim instynktem mógł się kierować,

kich zarzutów.

bity przez flotę norweskich wieloryb-

wykazały, że delfiny mają bardzo

drogę poprzez Przesmyk Francuski.

żeby zrozumieć, po co statek się tu

Dwie największe wyspy Nowej

ników, którzy przepływali w roku 1912

rozbudowane życie psychiczne, a ich

Wtedy pojawił się delfin. Początkowo

pojawił? Skąd wiedział, że statek w

Zelandii, Północną i Południową, roz-

poprzez Cieśninę Cooka. Norwego-

emocje są chyba silniejsze niż emo-

marynarze mieli zamiar go upolować,

cieśninie jest zagrożony i co stano-

dziela Cieśnina Cooka. Jest to akwen

wie mogli nic nie wiedzieć o Jacku i o

cje ludzi. Potrafią przewidywać skutki

ale nie pozwoliła na to żona kapitana.

wi dla statku owo zagrożenie? Skąd

bardzo trudny dla żeglugi z powodu

prawie, chroniącym jego życie.

swojego postępowania na wiele lat

Delfin pływał koło statku, to znowu od-

wiedział, jaką drogę mu pokazać?

silnych i zmiennych prądów morskich.

Ludzie pobożni, może nawet tro-

naprzód. Łatwo przyswoiły sobie ję-

pływał, wracał. W pewnym momencie

Delfin musiał przecież ocenić, jakie

Najkrótsze przejście między wyspami

chę żałując Jacka ocenią, że w koń-

zyk znaków do porozumiewania się

ktoś wpadł na pomysł, że delfin chce,

zanurzenie ma statek (a każdy z nich

to tak zwany Przesmyk Francuski po-

cu nie stało się nic nadzwyczajnego.

z ludźmi. Ich zdolności intelektualne

aby za nim podążać i tak, statek ruszył

ma inne), żeby poprowadzić go odpo-

między północnym skrajem Wyspy Po-

Jack służył ludziom, jak umiał i jak

są po prostu ogromne.

za delfinem poprzez mgłę i deszcz.

wiednio dobraną drogą. Jaki instynkt

łudniowej i leżącą w Cieśninie wyspą

wyznaczył mu to Stwórca.

Dlaczego dowiadujemy się o tym

Delfin prowadził. „Brindle” przepłynął

podpowiada zwierzęciu takie oblicze-

D Urville a. Nazwa wyspy, jak i prze-

Co powie nauka? Nauka nic nie

dopiero teraz? – Bo musiały upłynąć

cieśninę prowadzony przez delfina,

nia?

smyku, pochodzi od słynnego francu-

powie, bo ona opracowała sobie

stulecia zanim mogliśmy pozbyć się

cały czas po bezpiecznie głębokiej

Delfin nie był szkolony w celu prze-

skiego odkrywcy Jules a Dumont d U-

wspaniały wybieg, zabezpieczający

stereotypu myślenia o sobie jako o

wodzie. Taki był początek długoletniej

prowadzania statków. Działał z własnej

rville a, który tę wyspę odkrył i który po

ją przed niechcianymi odpowiedziami

„koronie stworzenia” i o zwierzętach,

współpracy marynarzy z delfinem,

woli, więc z chęci pomocy ludziom, a

raz pierwszy przepłynął przesmykiem

na niechciane pytania.

jako bydlętach do roboty i chodzą-

zwanym przez nich Pelorus Jack,

więc zdawał sobie sprawę z tego, że w

pomiędzy wyspami.

Nauka ma bowiem do czynienia

cym kawałku polędwicy. Ten ste-

czyli Jack z Pelorus.

obecnej sytuacji to ludzie są zależni od

O ile żegluga przez cieśninę Cooka

z informacjami naukowymi i nienau-

reotyp skutecznie blokował umysły.

Delfin zawsze trzymał się tego sa-

niego. Nigdy nie zawiódł.

jest trudna, to przebycie Przesmyku

kowymi. Jak jej coś odpowiada, to

Poza tym, bardzo trudno nawiązać

mego miejsca. Gdy nadchodził statek,

Na Przesmyku Francuskim skoń-

Francuskiego jest arcytrudne. Droga

jest to informacja naukowa, a jak jej

porozumienie ze zwierzęciem. Ktoś

pojawiał się Jack. Opływał statek kil-

czyły się wypadki rozbicia statków o

najeżona jest ostrymi rafami ukrytymi

nie odpowiada, to jest to informacja

zajmujący się badaniem zwierząt za-

kakrotnie dookoła, po czym wychodził

kamienne rafy. Marynarze błogosławili

pod powierzchnią wody, a leżące na

nienaukowa, a informacje nienau-

wsze trafi na tę przeszkodę. Czasami

Jacka. Nawet układano o nim pieśni.

Delfiny mają jakiś naturalny pociąg do

kowe nauka ignoruje. Prawda, jakie

udaje się problem ominąć tworząc

Teraz już dobrze przyjrzano się

proste?

„język” porozumienia. Nie zawsze to

Jackowi. Był to tak zwany Grampus

ludzi. Często starają się bawić z kąpią-

Od zawsze tak było, że nauka

wystarcza, bo często zwierzę nie ma

Griseus, albo delfin Risso, czyli del-

cymi się w morzu, ale nie zawsze relacje

zajmuje się tylko tym, co sama za-

ochoty na podejmowanie rozmów z

fin szary, nieposiadający charaktery-

pomiędzy ludźmi i delfinami sprowadza-

uważa, to znaczy tylko tym, co da się

człowiekiem, co my odbieramy jako

stycznego dla innych delfinów, wydłu-

w jakiś sposób zauważyć. Był czas,

beznadziejny poziom umysłowy tego

żonego dziobowato pyska.

ją się tylko do zabawy. Wiele osób, toną-

że nikt nie widział bakterii i dlatego

zwierzęcia. Jest prawdopodobne, że

Mijały lata, a Jack wciąż zjawiał

cych w morzu, zostało uratowanych przez

w roku 1892 niemiecki profesor Max

trafiają się zwierzęta mądre i zwierzę-

się na widok każdego statku, pod-

von Pettenkofer, chcąc udowodnić,

ta głupie. Być może w takiej samej

chodzącego do cieśniny. Czasami

delfiny. One bardzo dobrze wiedzą, że lu-

że nie istnieją żadne zarazki, które

proporcji, jaką widzimy u ludzi. Oczy-

się spóźniał, a wtedy kapitanowie

dzie, podobnie zresztą jak i one, muszą

są tylko wymysłem jego dość nie-

wiście mamy wtedy większą szansę

cierpliwie czekali na pojawienie się

oddychać powietrzem, a więc starają się

mądrych kolegów, publicznie wypił

spotkać się ze zwierzęciem głupim.

delfina. Nikt już nie ryzykował samo-

pojemnik, zawierający świeżą kultu-

To też może mieć znaczenie w two-

dzielnego wchodzenia na ten okrop-

wypchnąć tonącego ponad powierzchnię

rę bakterii cholery, wyhodowaną

rzeniu opinii, jaką wśród ludzi mają

ny akwen.

wody. Zdarza się też, że delfiny odganiają

z kału człowieka umierającego na

zwierzęta. Ale wszystko to nie znaczy,

W roku 1903 pijany pasażer ze

tę chorobę.

że zwierzęta nie mają duszy. Mnie się

statku „Penguin”, podczas gdy Jack

od kąpiących się ludzi nawet duże grupy

Jeszcze raz okazało się, że mi-

wydaje, że mają.

pilotował jego statek, wydobył pistolet

rekinów, szykujących się do ataku.

kG

łosierdzie Boże jest większe nawet

i strzelił Jackowi w plecy. Marynarze