img
22
Wyjęte z karty pamięci
26 lutego–14 marca 2013 nr 4 (176) * Kurier Galicyjski * www.kuriergalicyjski.com
Syberyjski spisek Polaków
Przygotowane przez Polaków powstanie zabajkalskie z 1866 roku przez wielu historyków uważane jest
za epilog powstania styczniowego. Podobna historia zdarzyła się trzydzieści lat wcześniej, kiedy to spisek
omski z 1833 stał się desperacką próbą wzniecenia buntu w Rosji przeciwko władzy carskiej, po zakończo-
nym klęską powstaniu listopadowym. Czy polskie powstanie które miało na celu opanowanie Syberii, miało
szanse przeniesienia się za Ural, obalenie caratu i wyzwolenie Rosji i Polski?
wygnanie sto kilkanaście osób, a w
ich liczbie całą rodzinę Michalskich
i 9 kobiet. Prawdopodobnie, była
wśród nich Emilia Michalska, córka
Fryderyka Michalskiego, narzeczo-
na Konarskiego, w której zakochał
się, przebywając w ich domu…
szansa powstania
ALEKSAnDER nIEWIŃSKI
na Syberii
aleks.niewinski@wp.pl
Jakkolwiek ohydnym było okru-
cieństwo moskiewskie w Kijowie,
Skuteczne powstanie polskich
Wilnie i Warszawie, to jednak tu się
zesłańców na Syberii mogło, jak wia-
ono jeszcze wstydziło oczu europej-
domo, ukroić terytorialnie Imperium
skich i dopiero w całej swej nagości
Rosyjskie jeszcze przed powstaniem
ukazało się na zaprzepaszczonych
styczniowym.
obszarach Syberii. Losy ogrom-
Po klęsce powstania listopa-
nej liczby Polaków, zapędzonych
dowego i odpowiednich represjach
po 1831 r. na Syberię były różne.
Polacy ostatecznie pożegnali się z
Jedni jęczeli na ciężkich robotach,
ideą budowy jedności kulturowo-po-
drudzy pełnili służbę wojskową w
litycznej z Rosją, chociaż nie wyrze-
batalionach syberyjskich. Podob-
kli się całkiem tzw. idei braterstwa
no, najlżejszą była dola tych, co
ludów i słowianofilstwa. Nadzieja
musieli własną ciężką pracą zdo-
tkwiła w poczuciu chrześcijańskiej
bywać sobie kawał chleba. Polacy
miłości, ale również staraniem pol-
szybko zjednali sobie współczucie
skiej emigracji, żeby europejscy
miejscowej ludności, która od nich
mężowie stanu i parlamentarzyści
wiele rzeczy się uczyła. Autochtoni
nie zapomnieli o sprawie polskiej. W
miejscowi, azjatyccy również mieli
piśmie „Pielgrzym” w 1833 r. pisano:
więcej zaufania do Polaków, niżeli
„Cały świat chrześcijański rozkłada
„Bitwa”, rysunek Artura Grottgera z cyklu „Polonia” z 1863 roku
do Moskali. Widząc szansę w tym,
się na dwa wielkie obozy polityczne
że Moskwa trzyma się Syberii nie
– car jednemu z nich przewodzi – i
tyle istotną siłą ile grozą strachu,
my mamy ż się wahać w obiorze na-
Przypomnimy, że cytadela war-
była nieudaną. Bardziej ważną rolę w
tzw. komisji śledczej był kniaź Tru-
ksiądz Jan Sierociński, były prowin-
szego stanowiska (…) Sromotny to
szawska została założona 4 maja
ożywianiu nadziei narodowych ode-
bieckoj, którego okrucieństwo i gwał-
cjał Bazylianów w Owruczu (obecnie
podszept egoizmu, durne przedsię-
1834 r., jako twierdza w celu moż-
grał Szymon Konarski. Ten oficer po-
towność nie różniły się prawie od
obwód żytomierski na Ukrainie), za-
wzięcie, czekać wolności, zbawienia
liwości artyleryjskiego ostrzału stoli-
wstania, młody blisko trzydziestoletni
działalności innych przedstawicieli
gnany pomiędzy syberyjskie kozaki,
sprawy naszej od cara”. Zaznaczymy,
cy. Później na jej stokach, w bramie
mężczyzna, entuzjasta i poeta, gło-
caratu na ziemiach okupowanych.
powiązał myśl oderwania Syberii od
że finansował tę akcję książę Adam
straceń na szubienicach tracono
sząc myśli ludowe, zjednywał szybko
Szymona Konarskiego rozstrzelano
Rosji. Podzielił się tym pomysłem
Jerzy Czartoryski, znany w Europie
powstańców, m.in. po upadku po-
sobie serca i potrafił zorganizować w
w Wilnie w lutym 1839 r.
z doktorem medycyny Ksawerym
dyplomata, niegdyś przyjaciel cara
wstania styczniowego, w sierpniu
zaborze rosyjskim siatkę konspira-
W tym miejscu warto przypo-
Szokalskim i z Władysławem Druży-
Aleksandra I, a wówczas lider umiar-
1864 r. – pięcioro członków Rządu
cyjną, obejmującą tereny po Wilno,
mnieć o losie chociażby najaktyw-
łowskim, który był tak jak Sierociński
kowanej części polskiej emigracji.
Narodowego na czele z Romualdem
Kijów i Odessę. Konarski marzył o
niejszych kijowskich towarzyszy
poetą.
Trauguttem.
stworzeniu ogólnopolskiej organiza-
Konarskiego. Wkrótce na dziedziń-
Ponieważ wszyscy trzej byli lu-
Car Mikołaj I zniósł autonomię
cji przygotowującej powstanie. Ujęty
cu fortecy kijowskiej wystawiono
zapowiedzi rosyjskiego
biani i szanowani z powodu brater-
Królestwa Polskiego, zlikwidował
jednak został przez policję carską w
cztery szubienice i kiedy skazanym
cara
skich swych uczuć dla rodaków i wy-
Rzeczywistość już wkrótce bru-
sejm i wojsko polskie, oraz zarządził
maju 1838 r. nieopodal Wilna, niko-
założono już stryczki na szyję, od-
sokiego swego wykształcenia, projekt
talnie odrzuciła te łagodne marzenia
wprowadzenie stanu wojennego, któ-
go nie wydał w trakcie przesłuchań,
czytano im, że wyrok śmierci został
ich przyjęto z zaufaniem i wkrótce nić
i posunięcia dyplomatyczne. Car
ry miał trwać 27 lat. Nałożył na społe-
pomimo, że torturowano go okropnie:
zmieniony na dożywotnie kopalnie
spiskowa połączyła najodleglejsze
Mikołaj I, wracając z Cieplic w Cze-
czeństwo wysoką kontrybucję i na-
bito kijami i głodzono, wbijano gwoź-
w Nerczyńsku. Oto nazwiska ska-
zakłady polskie. Wybuch powstania
chach, gdzie wraz z królem pruskim
kazał utrzymywanie 100-tysięcznej
dzie za paznokcie, krajano ciało i na
zańców: Kasper Maszkowski, An-
miał nastąpić w Omsku i na całej
i cesarzem austriackim poufnie po-
armii rosyjskiej na ziemiach polskich.
świeże rany puszczano gorący lak
toni Beaupre, Piotr Borowski, Fryde-
przestrzeni pomiędzy rzeką Irty-
rozumiewał się co do wspólnej po-
Konfiskowano majątki skazanych za
lub zapalony spirytus. Kierownikiem
ryk Michalski. Skazano jeszcze na
szem i stepami Kirgiskimi. Liczono,
lityki, w połowie października 1835
udział w powstaniu i emigrantów. Za-
że w Omsku i w innych garnizonach
r. zatrzymał się po raz pierwszy od
mknięto polskie instytucji naukowe
tej miejscowości oraz pomiędzy
czasu rewolucji w Warszawie (dzieje
i szkoły wyższe, a zbiory ich wywie-
kozakami na granicy kirgiskiej było
powstania listopadowego) i pozwolił
ziono do Rosji.
ponad 2400 jeńców polskich. Nale-
przedstawić sobie deputację miej-
Na Litwie, Białorusi i Ukrainie
żeli też do spisku niektórzy oficero-
ską. Kiedy ta weszła, rzekł iż nie chce
represji carskie były jeszcze ostrzej-
wie i urzędnicy. Podobno miał mu
słuchać jej mowy, bo nie wierzy w jej
sze. Odebrano przywileje stanowe
również sprzyjać nawet gubernator
szczerość. „Ja nie jestem już królem
drobnej szlachcie i około 90 tys. ro-
Markiewicz.
polskim – mówił – jestem tu jako ce-
dzin przesiedlono w głąb Rosji. Ska-
Gdy w 1836 r. spisek dostatecz-
sarz Rosji. O! ja was znam dobrze,
sowano cerkiew unicką. Zlikwidowa-
nie już dojrzał i naznaczono dzień
wy jesteście i będziecie zawsze ciż
no większość klasztorów katolickich.
wybuchu powstania, zdradziło kilka
sami. Ta to ojczyzna urojona uczy-
Zamknięto Liceum Krzemienieckie
nikczemników i doniosło o wszyst-
niła was nieszczęśliwymi i uczyni
i Uniwersytet Wileński.
kim władzy wojskowej. Komendant
nieszczęśliwymi jeszcze. Wy się
W tym czasie, gdy w kraju jesz-
fortecy omskiej pospiesznie więc
poddajecie tylko materialnej sile. Ja
cze trwały represji po powstaniu listo-
uwięził wszystkie wydatniejsze oso-
się jej trzymam. I dla tego z wami
padowym, a uczestników powstania
by pomiędzy wygnańcami polskimi
tylko siłą działać mogę. Dla was to
zsyłano na Syberię, wtrącano do
w Omsku. W podobny sposób uwię-
i waszym kosztem kazałem zbudo-
więzień lub wcielano do wojska rosyj-
ziono też wiele osób również w in-
wać cytadelę. Tak, ona jest dla was.
skiego (na Syberii lub na Kaukazie),
nych miejscowościach regionu.
Skoro tylko będzie potrzebna, każę
zapaleńcy z radykalnego skrzydła
spalić miasto we dwudziestu czterech
emigracji (obóz Joachima Lelewela)
godzinach. Tak – powtarzam wam to
przez swoich emisariuszy tworzyli
Golgota syberyjska
Uknuty plan miał wielkie szanse
– każę spalić, a potem się pocieszę.
nowe spiski powstańcze. Zbrojna wy-
Katedra w Omsku, pocztówka sprzed 1917 r. (Archiwum pry-
na pomyślny rozwój i gdyby nie zdra-
Bądźcie pewni, że ja nie pomyślę o
prawa płk Józefa Zaliwskiego z Ga-
watne autora)
da, walka z powstaniem syberyjskim
odbudowaniu miasta!”.
licji do Królestwa Polskiego w 1833 r.