32

nr 9 (469) 16­29.05.2025

Na linii frontu

www.kuriergalicyjski.com

Sepia Donbasu

Na poboczu wąskiej drogi

zalega gruba warstwa

ciemnego pylu. Nikt tam

nie sprzątal po zimie.

Tylko kola licznych

samochodów wymiatają

ten kurz w powietrze.

Znaczną część pędzących,

brudnych, ciężarówek

i terenówek, lączy ta sama

barwa lakieru. Zgnily

JAKUB WOJTUŃ (OD LEWEJ), JURA I AUTOR ARTYKULU

kolor wojny, mający

ulatwić pozostanie

lekarce, mieszkającej na okupo-

kurzu. Kolor auta nie pasuje do

niezauważonym.

wanym Krymie ­ dostala wy-

tutejszych realiów. Jest jakby

bór po 2015 roku, tylko rosyjski

z innego świata. Oczy i umysl

paszport musiala przyjąć. Jak

zdążyly już się przyzwyczaić do

MAREK TUTAK

U

jej się żyje? Chyba dobrze, pra-

dominującej, militarnej barwy

blocony, opancerzony ,,be-

cuje w miejscowym szpitalu.

pojazdów. ­ Spasiba ­ kierowca

wup", dźwięczy gąsieni-

Tylko wnuków nie mogę zoba-

wydaje komuś resztę gotówki

cami po asfalcie, kierując

czyć ­ dodaje z troską. Po drodze

za przejazd. Kuba z oliwkowym

się szybko w stronę oczekują-

zaprzyjaźniony przedsiębior-

mercedesem zostaje w Donbasie.

cej na niego, niskopodwoziowej

ca Rufat, Azer z pochodzenia,

Czeka na opóźnione dokumenty

JAKUB WOJTUŃ PODCZAS OTRZYMANIA NAGRODY OD PREZYDENTA

naczepy. Logistyczny harmider

laduje do auta żywność i oleje

i innych wolontariuszy, aby za-

RP ANDRZEJA DUDY

przenika się ze stlumionymi

silnikowe, wsparcie dla żolnie-

cząć w końcu pomagać.

wybuchami artylerii. Z nasta-

rzy z 44 Samodzielnej Brygady

W Dnieprze na peronie sta-

niem szarej godziny obwód do-

Zmechanizowanej.

cji kolejowej slychać syreny

zmotywowany do pomocy. Stąd

na miarę moich możliwości ­

niecki potęguje wewnętrzną

ten wyjazd oliwkową karetką

dodaje ­ i tak trwa to do tej pory.

Niestety na miejscu w Don-

alarmowe. Niektórzy kryją się

niepewność losu i adrenalinę.

do Donbasu. Kupil ją za zebrane

W lutym tego roku, wolontariusz

basie matowy sprinter z koguta-

w przejściu podziemnym dwor-

Null jest jakieś dwadzieścia ki-

środki. Ale pierwszą sfinanso-

otrzymal Zloty Krzyż Zaslugi

mi na dachu, tym razem spędza

ca. Patrząc na statystyki ostat-

lometrów dalej.

wal w calości z wlasnych pienię-

z rąk prezydenta Rzeczypospo-

kilka dni bezczynnie. Zabraklo

nich ataków z ukraińskiego

Dwa dni wcześniej, Jura po-

dzy. Zadaniem samochodu mialo

litej za pomoc Ukrainie.

jakichś dokumentów. Nasze do-

nieba, nie dziwi ten przestrach

ganial wieczorem do sklepu. Bo

bylo przewożenie rannych żol-

Jest niedziela palmowa przed

bre chęci niesienia pomocy ran-

okolicznych

mieszkańców.

za chwilę odezwą się syreny

nierzy. ­ Na krótko przed Rewo-

poludniem. Z tą różnicą, że pra-

nym przegraly z biurokracją.

Iryna wraca pociągiem z Dnie-

i nie da się już nic kupić. Kil-

lucją Godności zacząlem podró-

woslawni święcą galązki wierz-

Do Pokrowska niezbyt da-

pra do swojego tymczasowe-

kadziesiąt minut później sie-

żować po państwach dawnego

by. Po lewej stronie Dniepr toczy

leko, a z drugiej strony tu jesz-

go domu na Zakarpaciu, osiem

dzieliśmy już w jego kijowskim

Związku Radzieckiego. Jakiś

swoje szerokie wody. W drodze

cze da się jakoś żyć. Ale lu-

kilometrów  od  węgierskiej

mieszkaniu na czternastym

czas później Ukraina stracila

na wschód, przed Czerkasa-

dzi nie ma już tutaj zbyt wielu.

granicy. Bo jak tutaj żyć, nie-

piętrze. Rozmawialiśmy o ży-

Krym i rozpoczęla się operacja

mi, dociera tragiczna wiado-

W lokalnym sklepiku najpo-

ustanne alarmy i ataki dronami

ciu na huculskiej ,,Wysokiej po-

ATO. Stwierdzilem wówczas,

mość z Sum. Wierzba to religijny

trzebniejszy asortyment. Czuć

i rakietami. Ludzie tracą życie

loninie". Między innymi jakiej

że trzeba pomóc ukraińskiemu

symbol życia i zwycięstwa. Na

dym. Gdzieś obok malego stra-

­ ubolewa cichym glosem. Ja-

blachy użyć do nakrycia starej

spoleczeństwu, atakowanemu

twarzach ludzi zapewne jesz-

ganu z chińskimi koszulkami,

kieś dwie, trzy godziny później

chaty, bo dach przeciekal trochę

przez rosyjskiego agresora ­

cze krople wody wymiesza-

można zjeść szaszlyki. Klientela

kobieta pokazuje informacje

w rogu. Między slowa wplótl się

wspomina Kuba. Od 2015 roku

nej z oliwą po święceniu przez

to glównie przejeżdżający żol-

w smartfonie o bombardowaniu

alarm. Dzień jak co dzień, a wla-

wspieralem coraz szersze gro-

duchownego..  Zastanawiam

nierze o zmęczonych twarzach.

miasta. Stalo się to chwilę póź-

ściwie wieczór. Jura mial rację.

no ludzi, będących w potrzebie.

się jak zestawić kilkadziesiąt,

Ogorzalych od mocnego, kwiet-

niej jak wsiedliśmy do wagonu.

Po trzech latach wojny wszyscy

Natomiast w momencie roz-

niczym niewinnych ofiar ze

niowego slońca.

Jeden pocisk trafil także blisko

w Ukrainie nauczyli się w jakiś

poczęcia wojny pelnoskalowej

slowami ukraińskiej kobiety

Czas na odwrót. Czerwony

dworca. Zginęli dorośli i dzie-

sposób wytyczać rytm swojego

w 2022 roku zintensyfikowa-

w średnim wieku, opowiada-

bus zatrzymuje się, wznosząc

ci. Na wysokości Krzywego

życia przeciąglym dźwiękiem

lem swoją pomoc. Oczywiście

jącej ze spokojem o swojej córce

w powietrze tumany zleżalego

Rogu do przedzialu dosiada się

ostrzeżenia. Kiedy rozlega się on

trzydziestoletnia Katiusza. Za-

w nocy, można się nie wyspać

latwiala swoje sprawy w ro-

albo zginąć. Tym razem drony

dzinnej miejscowości i wraca

i rakiety polecialy zabijać gdzie

do Polski z ciężką walizką.

indziej. Szczęście dla nas, ale

W Ukrainie poza siostrą nie ma

wątpliwe dla ludzi znajdujących

już nikogo.

się u kresu trajektorii tych po-

We Lwowie w ciągu dnia

wietrznych ataków. Tak dziala

termometry wskazują trzy-

to odczucie w czasie wojny. Bru-

dzieści stopni. Nie musi pan po

talny egoizm przetrwania polą-

ukraińsku, ja znam język pol-

czony z empatią wspólczucia.

ski ­ slyszę, kiedy kupuję bilet

Nigdy nie wiadomo, kto aku-

w tramwaju. Prowadzi go Po-

rat przejeżdża drogą. Żolnierze

lka ze Lwowa. Na Rynku macha

dawali do zrozumienia, że ta-

na pożegnanie. Tego dnia znów

kie zwracanie uwagi otoczenia

wyją glośno syreny. Ktoś mówi,

nie jest do końca rozsądne. Poza

że odezwaly się tutaj po tygo-

tym drony przeciwnika wlatu-

dniowej przerwie.

ją daleko w gląb Ukrainy. A sy-

,,Jądro ciemności" środkowej

gnalu tych ,,na sznurku" świa-

Europy zostalo daleko, a jedno-

tlowodowym nie da się zaklócić.

cześnie tak blisko. Ale nigdy nie

Jakub Wojtuń, prezes fundacji

wiadomo gdzie spadnie śmierć.

Grupa  Pomocowo-Ratunko-

Demony wojny nie ustępują. Ich

wa Świt, szukal zasięgu na ze-

mrok powiewa flagami na wielu

wnątrz budynku. Byl mocno

ukraińskich cmentarzach.

WIOSKA W DONBASIE

Partnerzy medialni